આ અઠવાડિયું પ્રેમ વિશે છે, કારણ કે વેલેન્ટાઇન ડે 7 ફેબ્રુઆરીથી 14 ફેબ્રુઆરી સુધી ચાલે છે. આ સમય દરમિયાન દરેક યુગલ પ્રેમમાં ડૂબેલા અને સુંદર ભેટોની આપ-લે કરતા જોવા મળે છે. પ્રેમ દર્શાવતી ઘણી રોમેન્ટિક ફિલ્મોનો પણ ઉલ્લેખ કરવામાં આવી રહ્યો છે. જોકે બહુ ઓછા લોકોને તે ફિલ્મ યાદ હશે જેમાં પ્રેમ એટલો સાચો હતો કે જ્યારે પ્રેમીઓ જીવતા ફરી ન મળી શક્યા, ત્યારે તેઓએ સાથે મૃત્યુ પસંદ કર્યું. આજે સિને ચેટમાં આપણે કમલ હાસન અને રતિ અગ્નિહોત્રીની ફિલ્મ “એક દુજે કે લિયે” વિશે વાત કરવા જઈ રહ્યા છીએ.
1981 માં રિલીઝ થયેલી આ ફિલ્મ બોલિવૂડના ઇતિહાસની સૌથી કરુણ પ્રેમકથાઓમાંની એક છે. તેની વાર્તાએ માત્ર દર્શકોને આંસુઓથી ભરી દીધા નહીં પણ સમાજને પણ અરીસો દેખાડ્યો. આ ફક્ત બે પ્રેમીઓની વાર્તા નહોતી પરંતુ ભાષા, સંસ્કૃતિ અને સામાજિક મર્યાદાઓ વચ્ચે કચડાયેલા પ્રેમની વાર્તા હતી. આ ફિલ્મ પછી ઘણા યુગલોએ આત્મહત્યા કરી હતી.
આ ફિલ્મ વાર્તા વાસુ અને સપનાની હતી, જે કમલ હાસન અને રતિ અગ્નિહોત્રી દ્વારા ભજવવામાં આવી હતી. વાસુ ઉત્તર ભારતમાં રહેતો એક તમિલ છોકરો છે, અને સપના એક ઉત્તર ભારતીય છોકરી છે. તેઓ પ્રેમમાં ઊંડા ઉતરે છે પરંતુ ભાષા અને સંસ્કૃતિના અવરોધો તેમના પ્રેમમાં સૌથી મોટો અવરોધ બની જાય છે. પરિવાર અને સમાજ તેમના સંબંધને સ્વીકારી શકતા નથી અને આ અસ્વીકાર ધીમે ધીમે આ પ્રેમકથાને એક વળાંક તરફ દોરી જાય છે.
રાજપાલ યાદવની એ ફિલ્મ, જેના કારણે તેને જેલમાં જવાનો વારો આવ્યો, તમે મફતમાં જોઈ શકો છો આ ફિલ્મ
“એક દુજે કે લિયે” ની સૌથી મોટી તાકાત તેની ભાવનાત્મક ટ્રીટમેન્ટ છે. ફિલ્મ બતાવે છે કે પ્રેમ સાચો હોય પણ સમાજ તેને ટેકો ના આપે તો વ્યક્તિ કેટલી હદે તૂટી શકે છે. ક્લાઇમેક્સમાં વાસુ અને સપના આત્મહત્યા કરે છે, અને જેમણે પણ આ ફિલ્મ જોઈ છે વિશ્વાસ કરો તેઓ પોતાના આંસુ રોકી શક્યા નથી. ક્લાઇમેક્સ આજે પણ દર્શકોને હચમચાવી નાખે છે. ફિલ્મનો એન્ડ તે સમયે એટલો શક્તિશાળી હતો કે ઘણા શહેરોમાં લોકો થિયેટરમાંથી બહાર નીકળીને મૌન થઈ જતા હતા.
કમલ હાસનનો અભિનય આ ફિલ્મનું હૃદય છે. ભાષા ન સમજવા છતાં તેની લાગણીઓ, આંખો અને શારીરિક ભાષા દર્શકોના હૃદય સુધી પહોંચે છે. દરમિયાન રતિ અગ્નિહોત્રી દ્વારા સ્ક્રીન પર નિર્દોષતા અને લાચારીનું સત્યપૂર્ણ ચિત્રણ તેણીને રાતોરાત સ્ટાર બનાવી દીધી.
ફિલ્મનું સંગીત પણ તેની તાકાત હતું. “તેરે મેરે બીચ મેં” અને “હમ તુમ દોનો જબ મિલ જાયેંગે” જેવા ગીતો હજુ પણ એ જ પીડા અને પ્રેમ સાથે સાંભળવામાં આવે છે. એલ. વી. પ્રસાદ દ્વારા દિગ્દર્શિત આ ફિલ્મ ચાર દાયકા પછી પણ અમર છે.
